PHP password_hash() ve password_verify(): Parola Saklama

Parolaları password_hash($password, PASSWORD_DEFAULT) ile saklayın ve bir girişi true veya false döndüren password_verify($password, $hash) ile kontrol edin. Parolanın kendisini asla saklamayın ve bunun için asla md5() veya sha1() kullanmayın.

<?php
$hash = password_hash('correct horse battery staple', PASSWORD_DEFAULT);
echo $hash, "\n";

var_dump(password_verify('correct horse battery staple', $hash));
var_dump(password_verify('Correct horse battery staple', $hash));

İki kez çalıştırın: hash her seferinde farklıdır ve iki sürüm de doğrulanır. Aynısı bu sayfadaki her hash için geçerlidir, bu yüzden çıktınız başka kimseninkiyle eşleşmez.

password_verify ile giriş yapma

Bir giriş, gönderilen parolayı hesap oluşturulurken kaydedilen hash'e karşı kontrol eder. Bu blok bir kullanıcıyı "kaydeder" ve ardından bir giriş formu gösterir; doğru parolayı (hunter2), sonra yanlış birini deneyin.

<?php
// The users table: one row, hashed when the account was created
$users = ['ada@example.com' => password_hash('hunter2', PASSWORD_DEFAULT)];

$email = trim((string) ($_POST['email'] ?? 'ada@example.com'));
$message = '';

if (($_SERVER['REQUEST_METHOD'] ?? 'GET') === 'POST') {
    $hash = $users[$email] ?? null;
    if ($hash !== null && password_verify((string) ($_POST['password'] ?? ''), $hash)) {
        $message = 'Welcome back, ' . htmlspecialchars($email) . '.';
    } else {
        $message = 'Wrong email or password.';
    }
}
?>
<form method="post">
  <input name="email" value="<?= htmlspecialchars($email) ?>">
  <input name="password" type="password" placeholder="Password">
  <button>Log in</button>
</form>
<p><?= $message ?></p>

Hata mesajı bilinmeyen bir e-posta ve yanlış bir parola için aynıdır. Hangisinin yanlış olduğunu söylemek bir saldırgana hangi e-postaların hesabı olduğunu söyler. Başarılı bir girişten sonra gerçek bir site, oturumlar sayfasında gösterildiği gibi kullanıcı id'sini oturumda saklar.

Hash'in içinde ne var

Bir bcrypt hash'i password_verify() fonksiyonunun ihtiyaç duyduğu her şeyi tutan tek bir dizgedir: algoritma, maliyet ve tuz, ardından hash'in kendisi. password_get_info() ilk kısımları geri okur.

<?php
$hash = password_hash('secret', PASSWORD_DEFAULT);
echo $hash, "\n";
echo strlen($hash), " characters\n\n";

[, $algo, $cost, $rest] = explode('$', $hash);
echo "algorithm: $algo (bcrypt)\n";
echo "cost:      $cost\n";
echo 'salt:      ', substr($rest, 0, 22), "\n";
echo 'hash:      ', substr($rest, 22), "\n\n";

print_r(password_get_info($hash));

Tuz hash'te saklandığı için yalnızca bir veritabanı sütununa ihtiyacınız olur ve aynı parolaya sahip iki kullanıcı yine farklı hash'ler alır. O sütunu VARCHAR(255) yapın: bcrypt 60 karakterdir, ama PASSWORD_DEFAULT daha uzun çıktılı bir algoritmaya geçebilir.

Maliyeti seçme

Maliyet, her hash'in bilerek ne kadar yavaş olduğudur ve her adım işi ikiye katlar. PHP 8.3 bcrypt için 10 maliyetini kullanır (PHP 8.4 varsayılanı 12 değerine yükseltti). Bir giriş kabaca 100 ile 300 ms hash'leme sürmelidir; bunu kendi sunucunuzda ölçün:

<?php
foreach ([10, 11, 12] as $cost) {
    $start = hrtime(true);
    password_hash('secret', PASSWORD_BCRYPT, ['cost' => $cost]);
    printf("cost %d: %.0f ms\n", $cost, (hrtime(true) - $start) / 1e6);
}

Sayılar makineye bağlıdır, ama her satır bir öncekinin yaklaşık iki katı olmalıdır. Daha yüksek değer kırmaya karşı daha güvenli, her giriş için daha yavaştır, bu yüzden giriş sayfanızın kaldırabileceği en yüksek maliyeti seçin.

password_needs_rehash ile eski hash'leri yükseltme

Maliyeti yükselttiğinizde ya da PHP PASSWORD_DEFAULT değerini değiştirdiğinde var olan hash'ler çalışmaya devam eder ve password_needs_rehash() hangilerinin eskidiğini söyler. Düz parolanın elinizde olduğu tek an giriştir, bu yüzden yükseltmeyi orada yaparsınız:

<?php
$options = ['cost' => 12];

// A hash created years ago with cost 10
$stored = password_hash('hunter2', PASSWORD_DEFAULT, ['cost' => 10]);
echo 'stored: ', substr($stored, 0, 7), "...\n";

$input = 'hunter2';
if (password_verify($input, $stored)) {
    if (password_needs_rehash($stored, PASSWORD_DEFAULT, $options)) {
        $stored = password_hash($input, PASSWORD_DEFAULT, $options);
        echo "Rehashed and saved: ", substr($stored, 0, 7), "...\n";
    }
    echo "Logged in.\n";
}

var_dump(password_needs_rehash($stored, PASSWORD_DEFAULT, $options));

$2y$10$ öneki $2y$12$ olur ve bir sonraki girişte password_needs_rehash() false döndürür.

Parolalar için asla md5 veya sha1 kullanmayın

md5() ve sha1() tuzsuz, hızlı genel amaçlı hash'lerdir. Hızlı olmak parolalar için tam olarak yanlıştır: sızdırılmış bir tabloya sahip bir saldırgan bir GPU ile saniyede milyarlarca tahmin deneyebilir ve yaygın bir parolanın tuzsuz hash'i zaten herkese açık arama tablolarındadır. Hızı karşılaştırın:

<?php
echo md5('password'), "\n";       // the same on every server, forever

$start = hrtime(true);
for ($i = 0; $i < 100000; $i++) {
    md5("password$i");
}
printf("100,000 md5 hashes: %.0f ms\n", (hrtime(true) - $start) / 1e6);

$start = hrtime(true);
password_hash('password', PASSWORD_DEFAULT);
printf("1 password_hash:    %.0f ms\n", (hrtime(true) - $start) / 1e6);

password_hash() bir hash ürettiği sürede md5 yüz binlerce hash üretir, yani bir kırıcının her tahmini o kadar kat daha ucuzdur. 5f4dcc3b5aa765d61d8327deb882cf99 için arama yapın, "password" kelimesini hemen bulursunuz.

md5 hash'lerinden oluşan bir tabloyu devralırsanız onları doğrudan dönüştüremezsiniz. Bunun yerine sarın: password_hash($oldMd5) saklayın ve password_verify(md5($input), $stored) ile doğrulayın, sonra o kullanıcı bir sonraki girişini yaptığında her birini normal bir hash ile değiştirin.

Argon2id ve 72 bayt sınırı

PASSWORD_ARGON2ID hash başına daha fazla bellek kullanır, bu da GPU ile kırmayı çok daha pahalı yapar. PHP libargon2 ile derlendiğinde kullanılabilir (çoğu Linux paketi öyledir); defined('PASSWORD_ARGON2ID') ile kontrol edin.

<?php
if (defined('PASSWORD_ARGON2ID')) {
    $hash = password_hash('secret', PASSWORD_ARGON2ID);
    echo $hash, "\n";
    var_dump(password_verify('secret', $hash));
}

// bcrypt only looks at the first 72 bytes of the password
$a = str_repeat('a', 72) . 'X';
$b = str_repeat('a', 72) . 'Y';
var_dump(password_verify($b, password_hash($a, PASSWORD_BCRYPT)));

Son satır bool(true) yazdırır: iki farklı parola eşleşir, çünkü bcrypt 72. bayttan sonraki her şeyi yok sayar. Gerçek parolalar buna nadiren ulaşır, ama Japonca veya diğer çok baytlı yazılardaki parola cümleleri yaklaşık 24 karakterde 72 bayta ulaşır. Çok uzun parolalara izin veriyorsanız böyle bir sınırı olmayan Argon2id kullanın. password_verify() iki algoritmayla da çalışır, bu yüzden yukarıdaki gibi password_needs_rehash() ile geçiş yapabilirsiniz.