std::vector'a Giriş

Sabit bir boyuta sahip olan ve kodunuzu yazarken boyutunu belirlemeniz gereken geleneksel C tarzı dizilerle çalışıyordunuz. Peki programınız çalışırken büyüyebilen veya küçülebilen bir koleksiyona ihtiyacınız olursa ne olacak? Standard Template Library (STL) içindeki std::vector bu noktada paha biçilmez hâle gelir.

Bir vektör, temelde dinamik bir dizidir; öğe ekleyip çıkardıkça boyutunu otomatik olarak değiştirebilir. Boyutunu önceden belirtmeniz gereken normal dizilerden farklı olarak vektörler bellek yönetimini sizin için üstlenir ve daha fazla alana ihtiyaç duyduğunuzda otomatik olarak genişler (öğeleri çıkarmak boyutu küçültür, ancak vektör temelindeki belleği otomatik olarak serbest bırakmaz).

Programınızda vektörleri kullanmak için dosyanızın en üstüne uygun başlık dosyasını eklemeniz gerekir:

#include <vector>

Bu esneklik, vektörleri önceden kaç öğeye ihtiyaç duyacağınızı bilmediğiniz veya programın çalışması sırasında öğe sayısının değiştiği durumlar için mükemmel kılar. Vektörler, dizilerin performansını ve tanıdık sözdizimini sunarken otomatik bellek yönetiminin kolaylığını sağlar.