C# İsteğe Bağlı Parametreler ve Adlandırılmış Argümanlar: Varsayılanlar ve Kurallar

İsteğe bağlı bir parametrenin metot bildiriminde bir varsayılan değeri vardır, bu yüzden çağıranlar onu yazmayabilir. Adlandırılmış bir argüman bir değeri konum yerine parametre adıyla geçirir. Birlikte, tek bir metodun bir yığın overload olmadan birçok çağrı şekline hizmet etmesini sağlarlar.

using System;

class Program
{
    static void SendEmail(string to, string subject = "(no subject)", bool urgent = false, int retries = 3)
    {
        string flag = urgent ? " [URGENT]" : "";
        Console.WriteLine($"to {to}: {subject}{flag}, retries {retries}");
    }

    static void Main()
    {
        SendEmail("ana@mail.com");
        SendEmail("ben@mail.com", "Invoice #1042");
        SendEmail("cy@mail.com", urgent: true);
        SendEmail(retries: 0, to: "dev@mail.com", subject: "Build failed");
    }
}

Çıktı:

to ana@mail.com: (no subject), retries 3
to ben@mail.com: Invoice #1042, retries 3
to cy@mail.com: (no subject) [URGENT], retries 3
to dev@mail.com: Build failed, retries 0

Üçüncü çağrı subject'i atlar ve urgent'ı adıyla ayarlar; adlandırılmış argümanlar olmadan yalnızca üçüncü konuma ulaşmak için "(no subject)"'i tekrar geçirmesi gerekirdi. Son çağrı her argümanı bildirimden farklı bir sırayla adıyla geçirir; bu geçerlidir.

Varsayılan Değerlerin Kuralları

Varsayılan bir değer derleyicinin hesaplayabileceği bir şey olmalıdır:

• bir sabit (3, "INFO", true, 1.5m, bir const alan, bir enum üyesi)
• bir referans ya da nullable tip için null
• default(T) ya da bir değer tipi T için new T()

Çalışma zamanında değerlendirilen her şey reddedilir. Klasik örnek bir tarihtir:

static void Schedule(string task, DateTime at = DateTime.Now) { }
// error CS1736: Default parameter value for 'at' must be a compile-time constant

Standart çözüm, varsayılanı null olan ve gövdede çözülen nullable bir parametredir:

using System;
using System.Collections.Generic;

class Program
{
    static void Schedule(string task, DateTime? at = null, List<string> tags = null)
    {
        DateTime when = at ?? new DateTime(2026, 1, 1, 9, 0, 0);   // stand-in for DateTime.Now
        tags = tags ?? new List<string>();
        Console.WriteLine($"{task} at {when:yyyy-MM-dd HH:mm}, tags: {tags.Count}");
    }

    static void Main()
    {
        Schedule("backup");
        Schedule("report", new DateTime(2026, 3, 15, 18, 30, 0));
        Schedule("deploy", tags: new List<string> { "prod", "api" });
    }
}

Çıktı:

backup at 2026-01-01 09:00, tags: 0
report at 2026-03-15 18:30, tags: 0
deploy at 2026-01-01 09:00, tags: 2

Aynı hile koleksiyonları da kapsar: new List<string>() varsayılanı bir sabit değildir, bu yüzden varsayılanı null yapın ve listeyi içeride oluşturun. Bu, C#'ın yalnızca sabitlere izin vererek dışladığı Python tarzı paylaşılan değiştirilebilir varsayılan hatasından da kaçınır.

Sıra Kuralları

Önce zorunlu parametreler, sonra isteğe bağlı olanlar ve (varsa) en sonda bir params dizisi gelir:

static void Log(string message, string level = "INFO", params string[] tags) { }   // OK

static void Log(string level = "INFO", string message) { }
// error CS1737: Optional parameters must appear after all required parameters

ref ve out parametreleri isteğe bağlı olamaz.

Çağıran tarafta konumsal argümanlar parametreleri baştan doldurur. Adlandırılmış argümanlar onları herhangi bir sırayla izleyebilir. C# 7.2'den beri adlandırılmış bir argüman konumsal bir argümandan önce de gelebilir, ama yalnızca kendi konumundaysa (SendEmail("a@b.c", subject: "Hi", true)); eski sürümlerde adlandırılmış argümanların hepsi en sonda olmalıdır. Diğerlerini adlandırırken bile zorunlu bir parametreyi atlamak derleme hatasıdır.

Okunabilirlik İçin Adlandırılmış Argümanlar

Adlandırılmış argümanlar hiçbir şey isteğe bağlı olmadığında bile işe yarar. Literal true, false, null ve çıplak sayılar çağrı yerinde hiçbir şey söylemez:

ResizeImage(photo, 800, 600, true, false);                                   // which is which?
ResizeImage(photo, width: 800, height: 600, keepAspect: true, upscale: false);

Bir parametreyi yeniden adlandırmak, adı kullanan çağıranlar için kırıcı bir değişiklik olur; bu, public bir kütüphanede akılda tutulmaya değer.

İsteğe Bağlı Parametreler ile Overload'lar

C# 4'ten önce aynı esneklik her kombinasyon için bir overload gerektiriyordu. İsteğe bağlı parametreler onları tek bir metotta toplar:

// overloads
static void Connect(string host) => Connect(host, 443);
static void Connect(string host, int port) => Connect(host, port, 30);
static void Connect(string host, int port, int timeoutSeconds) { /* ... */ }

// one method with optional parameters
static void Connect(string host, int port = 443, int timeoutSeconds = 30) { /* ... */ }

İkisi birden olduğunda overload çözümlemesi, hiçbir varsayılanın doldurulması gerekmeyen adayı tercih eder:

using System;

class Program
{
    static void Greet() => Console.WriteLine("Greet()");
    static void Greet(string name = "friend") => Console.WriteLine($"Greet(string) with {name}");

    static void Main()
    {
        Greet();
        Greet("Lena");
    }
}

Çıktı:

Greet()
Greet(string) with Lena

Greet() iki metotla da eşleşir ve derleyici atlanmış isteğe bağlı parametresi olmayanı seçer. İki tekniği aynı adda karıştırmak çoğunlukla hedefi tahmin etmesi zor çağrılar üretir, bu yüzden her metot için birini seçin.

Varyantlar farklı kod ya da farklı parametre tipleri gerektirdiğinde overload'ları, yalnızca varsayılan değerlerde farklılaştıklarında isteğe bağlı parametreleri seçin.

Varsayılanlar Çağırana Gömülür

Varsayılan bir değer çalışma zamanında aranmaz. Derleyici, çağıran kod derlenirken onu her çağrı yerine kopyalar. Connect("api.shop.com"), Connect("api.shop.com", 443, 30)'a derlenir.

Bunun kütüphaneler için bir sonucu vardır. Bir paketin 1. sürümünün Connect(string host, int timeoutSeconds = 30) ile çıktığını ve 2. sürümün varsayılanı 10'a değiştirdiğini varsayalım. 1. sürüme karşı derlenmiş bir uygulama, 2. sürümün DLL'ini koyduktan sonra da uygulamanın kendisi yeniden derlenene kadar 30 geçirmeye devam eder. Mevcut public bir metoda yeni isteğe bağlı bir parametre eklemek de zaten derlenmiş çağıranları bozar, çünkü metodun imzası değişmiştir ve onlar hâlâ eskisini arar (çalışma zamanında bir MissingMethodException).

Bir bütün olarak derlenen tek bir uygulamanın içinde bu hiç önemli değildir. NuGet paketlerindeki public API'ler için overload'lar (varsayılanları kütüphanenin içinde tutar) ya da gövdede çözülen bir null varsayılanı sorundan kaçınır.

Varsayılanlar ve Bildirilen Tip

Aynı derleme zamanı kuralı şu anlama gelir: bir interface ve bir sınıf ikisi de varsayılan bildirdiğinde, varsayılan nesneden değil, üzerinden çağırdığınız değişkenin tipinden gelir:

using System;

interface IPrinter
{
    void Print(string text, int copies = 1);
}

class OfficePrinter : IPrinter
{
    public void Print(string text, int copies = 5)
    {
        Console.WriteLine($"printing \"{text}\" x{copies}");
    }
}

class Program
{
    static void Main()
    {
        var printer = new OfficePrinter();
        IPrinter asInterface = printer;

        printer.Print("report");
        asInterface.Print("report");
    }
}

Çıktı:

printing "report" x5
printing "report" x1

Aynı nesne, iki farklı varsayılan. Varsayılan değerleri bir interface ile uygulamaları arasında aynı tutun ya da onları yalnızca tek bir yerde bildirin.

Çağıran Bilgisi Öznitelikleri

İsteğe bağlı parametreler System.Runtime.CompilerServices içindeki çağıran bilgisi özniteliklerine de güç verir. Derleyici onları çağrı yerinin ayrıntılarıyla doldurur:

using System;
using System.Runtime.CompilerServices;

class Program
{
    static void Log(string message, [CallerMemberName] string caller = "", [CallerLineNumber] int line = 0)
    {
        Console.WriteLine($"[{caller}:{line}] {message}");
    }

    static void SaveOrder()
    {
        Log("order saved");
    }

    static void Main()
    {
        Log("starting");
        SaveOrder();
    }
}

Çıktı:

[Main:18] starting
[SaveOrder:13] order saved

Log kütüphaneleri bir mesajın nereden geldiğini çağıran yazmadan böyle kaydeder ve INotifyPropertyChanged uygulamaları property adını böyle alır. [CallerFilePath] kaynak dosya yolunu aynı şekilde ekler.