go run, go build ve go install: Go'yu Derlemek ve Çalıştırmak

go run bir programı tek adımda derleyip çalıştırır ve binary tutmaz. go build derler ve mevcut dizinde bir çalıştırılabilir dosya bırakır. go install derler ve çalıştırılabilir dosyayı $HOME/go/bin içine koyar. Üçü de doğal makine koduna derler; hiçbiri bir şeyi yorumlamaz.

Aşağıdaki program bu sayfadaki örneklerde kullanılan programdır. Editör onu go run'ın çalıştıracağı şekilde çalıştırır.

package main

import (
	"fmt"
	"os"
	"runtime"
)

// version is overwritten at build time with -ldflags (see below).
var version = "dev"

func main() {
	fmt.Println("version:", version)
	fmt.Println("built for:", runtime.GOOS+"/"+runtime.GOARCH)
	fmt.Println("args:", os.Args[1:])
}

go run

go run bir paket (genellikle mevcut dizin olan .) ya da bir .go dosyası listesi alır:

go run .
go run main.go
go run ./cmd/server

Paketten sonraki her şey programınıza argüman olarak aktarılır:

go run . --port 8080 verbose

version: dev
built for: linux/amd64
args: [--port 8080 verbose]

go run main.go yerine go run .'ı tercih edin. Bir dosya adı vermek yalnızca o dosyayı derler, bu yüzden paketin ikinci bir dosyası olduğu anda orada tanımlanan fonksiyonlar undefined olarak raporlanır. Paketler ve import'lar sayfası bu hatayı ayrıntılı anlatıyor.

go run ayrıca uzak bir programı belirli bir sürümde kurmadan çalıştırır; bu da kod üreteçleri için kullanışlıdır:

go run golang.org/x/tools/cmd/stringer@v0.30.0 -type=Color

go build

go build mevcut dizindeki paketi derler. Bir main paketi için bir çalıştırılabilir dosya yazar; bir kütüphane paketi için derler, hataları bildirir ve sonucu atar.

go mod init example.com/hello
go build
ls

go.mod  hello  main.go

Binary'nin adı şu kurallara uyar:

Sürekli kullanacağınız iki biçim daha:

go build ./...      # compile every package in the module
go vet ./...        # static checks, covered below

./..., "bu dizin ve altındaki her dizin" demektir. Birkaç main paketiyle go build ./... hiç binary yazmaz; hızlı bir "her şey derleniyor mu" kontrolüdür.

Kullanışlı build bayrakları

-X bayrağı çoğu Go projesinin binary'ye bir sürüm damgalama yoludur. Yalnızca paket seviyesindeki string değişkenler üzerinde çalışır (sabitlerde değil):

go build -o app -ldflags "-X main.version=1.4.0" .
./app

version: 1.4.0
built for: linux/amd64
args: []

Binary ayrıca modül sürümlerini ve Go 1.18'den beri derlendiği VCS commit'ini kaydeder. go version -m ./app bunları yazdırır, bir program ise runtime/debug.ReadBuildInfo ile okuyabilir.

go install

go install, tam olarak go build gibi derler ve sonra çalıştırılabilir dosyayı $GOBIN'e ya da GOBIN ayarlı değilse $GOPATH/bin'e (varsayılan olarak $HOME/go/bin) taşır:

go install .
go env GOPATH

En yaygın kullanımı Go ile yazılmış araçları kurmaktır. @version ile bir programı go.mod'unuza dokunmadan kurar:

go install golang.org/x/tools/gopls@latest
go install honnef.co/go/tools/cmd/staticcheck@latest

Kabuk sonrasında bir aracı bulamıyorsa $HOME/go/bin PATH'inizde değildir. Kabuk profilinize export PATH=$PATH:$(go env GOPATH)/bin ekleyin.

GOOS ve GOARCH ile Çapraz Derleme

Go, ek bir araç zinciri olmadan herhangi bir makineden başka bir işletim sistemi ya da CPU için derleyebilir. Derleme komutu için iki ortam değişkeni ayarlayın:

GOOS=linux GOARCH=amd64 go build -o app-linux-amd64 .
GOOS=linux GOARCH=arm64 go build -o app-linux-arm64 .
GOOS=darwin GOARCH=arm64 go build -o app-macos .
GOOS=windows GOARCH=amd64 go build -o app.exe .

PowerShell'de ortam değişkenleri farklı ayarlanır:

$env:GOOS = "linux"; $env:GOARCH = "amd64"; go build -o app-linux .

En yaygın çiftler:

go tool dist list desteklenen her çifti yazdırır (Go 1.24'te 48 tane).

Çapraz derleme yalnızca saf Go kodu için bu kadar kolaydır. cgo kullanan bir paket (C kodu, örneğin bazı SQLite sürücüleri) hedef için bir C çapraz derleyicisi ister. Çapraz derlerken cgo varsayılan olarak kapalıdır ve CGO_ENABLED=0'ı açıkça ayarlamak size ayrıca tamamen statik bir Linux binary'si verir; minimal bir scratch ya da distroless container imajında istediğiniz de budur.

go fmt ve go vet

Her iş akışına ve CI'a iki kontrol aittir.

go fmt dosyaları tek resmi stilde yeniden yazar: tab'lar, hizalanmış alanlar, düzenlenmiş boşluklar. gofmt -l -w'nin bir sarmalayıcısıdır:

go fmt ./...
gofmt -l .     # list files that are not formatted; empty output means clean

go vet derlenen ama neredeyse kesinlikle yanlış olan kodu raporlar. Printf format uyuşmazlıkları klasik örnektir:

package main

import "fmt"

func main() {
	count := 3
	fmt.Printf("%s items\n", count)
}

go vet ./...

# example.com/hello
# [example.com/hello]
./main.go:7:2: fmt.Printf format %s has arg count of wrong type int

Program derlenir ve %!s(int=3) items yazdırır; vet'in yakalamak için var olduğu hata tam olarak budur. Diğer vet kontrolleri arasında bir sync.Mutex'i değerle kopyalamak, erişilemeyen kod, söz dizimi hatalı struct tag'leri ve hiç çağrılmayan bir context.CancelFunc vardır. go test bu kontrollerin bir alt kümesini otomatik olarak çalıştırır; go build hiçbirini çalıştırmaz.

Diğer go Alt Komutları

Derlemeler Neden İkinci Seferde Hızlıdır

Go derlenmiş paketleri build önbelleğinde (go env GOCACHE) saklar. Yeniden derleme yalnızca kaynağı ya da bağımlılıkları değişen paketleri yeniden derler, bu yüzden değişmemiş bir projede go run . neredeyse anında başlar. Go sürümlerini ya da ortam değişkenlerini değiştirdikten sonra bir derleme tuhaf davranırsa go clean -cache onu temizler; buna nadiren ihtiyacınız olur.