R Söz Dizimi: 5 Dakikada Temeller

İfadeler ve Otomatik Yazdırma

R bir ifade dilidir: yazdığınız hemen her satır bir değer üretir. Konsolda, kendi başına yazılan bir ifade değerlendirilir ve değeri otomatik yazdırılır - print() gerekmez:

2 + 3
"hello"
sqrt(144)

Her sonucun başında [1] bulunur - bu, R'nin size gösterilen ilk değerin konumunu söylemesidir; R'nin vektörlerle düşündüğünün ilk ipucu (aşağıda daha fazlası). Otomatik yazdırmanın ilk günden bilinmeye değer bir püf noktası var: yalnızca en üst düzeydeki çıplak ifadeler için geçerlidir. Aynı ifade bir fonksiyon gövdesi veya for döngüsü içindeyken hiçbir şey yazdırmaz - bu yüzden betikler, görmeniz gereken çıktılar için açık cat() veya print() kullanır.

Atama: Ok

R'nin atama operatörü <- işaretidir; değeri alan isme doğru bakan bir ok:

radius <- 5
area <- pi * radius^2

print(area)

radius <- 5 ifadesini "radius 5 alır" diye okuyun. Evet, = de en üst düzey atamada çalışır ve evet, yeni gelenler neden kimsenin bir karakter yerine iki karakter yazdığını sorar. Yanıt, yaptırımı olan bir gelenektir: her büyük stil rehberi, temel R dokümantasyonu ve okuyacağınız neredeyse tüm R kodu atama için <- kullanır ve ='i tek bir işe ayırır - fonksiyon çağrılarının içinde argüman adlandırmak (sonraki bölüm). Geleneğe uymak, iki işlemi görsel olarak ayırt edilir kılar. RStudio'da Alt+- (macOS'te Option+-) oku sizin yerinize yazar.

Bir atamanın otomatik yazdırılmadığına dikkat edin - area <- 78.5 değeri sessizce saklar. Yukarıdaki parçanın print() gerektirmesinin nedeni bu.

Büyük/Küçük Harf Duyarlılığı

R, hem sizin oluşturduğunuz isimlerde hem de dilin sağladığı isimlerde kesinlikle büyük/küçük harfe duyarlıdır:

value <- 10
Value <- 99

print(value)
print(Value)

İki farklı değişken. Aynı şekilde mean() bir fonksiyondur, Mean() diye bir şey yoktur. R sizi object 'x' not found veya could not find function ile karşıladığında, her şeyden önce büyük/küçük harfleri kontrol edin - bu, en yaygın başlangıç hatasıdır.

Fonksiyon Çağrıları ve İsimli Argümanlar

Fonksiyonlar parantezlerle çağrılır, argümanlar virgülle ayrılır. Argümanlar konumla, isimle veya karışık eşleştirilebilir:

numbers <- c(4, 8, 15, 16, 23, 42)

round(mean(numbers), 1)
seq(from = 0, to = 100, by = 25)

seq() çağrısı, R'nin isimli argüman söz dizimini gösterir - ve işte ='in hakkını verdiği yer: bir çağrının içinde name = value, bir argümanı etiketler. İsimli argümanlar sizi parametre sırasını ezberlemekten kurtarır ve çağrıları kendi kendini belgeleyen hale getirir; seq(0, 100, 25) aynı şekilde çalışır ama okura daha az şey söyler. Çalışan gelenek: ilk argümanı (genellikle veriyi) konumla geçirin, kalanları adlandırın.

Herhangi bir fonksiyon hakkında yardım almak tek tuştur: konsolda ?seq, dokümantasyonunu açar.

Her Şey Bir Vektördür

R'yi diğer dillerden farklı hissettiren fikir: çıplak tekil sayı yoktur. 5 bile bir uzunluğunda bir vektördür ve işlemler tüm vektörlere öğe bazında uygulanır:

c(1, 2, 3) * 2
c(10, 20, 30) + c(1, 2, 3)

celsius <- c(0, 25, 100)
fahrenheit <- celsius * 9 / 5 + 32
print(fahrenheit)

Hiçbir yerde döngü yok, yine de her öğe dönüştürüldü. Çoğu dilde bu, bir for döngüsünün üç yinelemesidir; R'de aritmetiktir. Buna vektörleştirme denir ve her şeyi şekillendirir - karşılaştırma operatörleri, dize fonksiyonları ve matematik fonksiyonlarının hepsi bu şekilde çalışır. Deyimsel R'nin beklediğinizden çok daha az döngü içermesinin nedeni budur; hikayenin tamamı vektörler sayfasında.

Süslü Parantezler ve Bloklar

Çok satırlı gövdeler - if, döngüler ve fonksiyonlar için - süslü parantezlerle {} gruplanır:

score <- 87

if (score >= 60) {
    grade <- "pass"
} else {
    grade <- "fail"
}

cat("Result:", grade, "\n")

Dikkat edilecek iki şey. Koşul parantezlerin içinde yaşar ve if: veya if ... then değil, düz if'tir. Ve Python'un aksine R'de girintinin bir anlamı yoktur - bloğu süslü parantezler tanımlar, girinti insanlar içindir. Tek satırlıklarda süslü parantezleri atlamak yasaldır ama klasik bir düzenleme hatası kaynağıdır; her zaman kullanın.

Boşluklar ve Noktalı Virgüller

R fazladan boşlukları yok sayar ve bir yeni satır ifadeyi bitirir - noktalı virgül gerekmez:

a <- 2
b <- 3
total <- a +
    b

print(total)

Satırlara bölme, 3. satır + ile bittiği için çalışır; böylece R ifadenin bitmediğini bilir. Uzun satırları bölerken hatırlanacak tek kural budur: operatörden veya virgülden sonra bölün, asla önce değil; yoksa R ilk satırı tamamlanmış sayar. Noktalı virgüller yalnızca iki ifadeyi tek satıra sıkıştırmak için vardır (a <- 1; b <- 2) - yasal, önerilmeyen, kolayca kaçınılabilir.

Stil: R Kodu Nasıl Yazılır

Dil bilgisinin ötesinde, R'nin güçlü topluluk gelenekleri vardır (ekosistemin çoğunun izlediği tidyverse stil rehberinde kodlanmıştır):

• Atama için <-, = yalnızca çağrıların içindeki argümanlar için.
• snake_case isimler: monthlyRevenue veya monthly.revenue değil, monthly_revenue. Noktalar R isimlerinde yasaldır ama kaçınmakta yarar var - R'nin iç mekanizmalarının kullandığı bir adlandırma deseniyle çakışırlar.
• Operatörlerin etrafında ve virgüllerden sonra boşluk (x<-a*2 değil, x <- a * 2).
• Süslü parantezlerin içinde dört boşlukla girinti (bazı ekipler iki kullanır; birini seçin, tutarlı kalın).
• Satır başına bir ifade.

Bunların hiçbirini yorumlayıcı dayatmaz. Hepsini kodunuzu okuyan herkes dayatır. Bu hikayenin adlandırma yarısı değişkenler sayfasında devam ediyor.

Buradan Ne Çıkarıyorsunuz

• R ifadeleri değerlendirir ve konsolda çıplak olanları otomatik yazdırır - ama fonksiyonların veya döngülerin içinde yazdırmaz.
• <- ("alır") ile atayın; ='i yalnızca fonksiyon çağrılarında argüman adlandırmak için kullanın.
• R tamamen büyük/küçük harfe duyarlıdır - büyük harf yazım hataları erken dönemdeki "not found" hatalarının çoğuna neden olur.
• Her şey bir vektördür ve işlemler öğe bazında uygulanır: c(1, 2, 3) * 2 sonucu 2 4 6'dır, döngü yok.
• Blokları süslü parantezler tanımlar, yeni satırlar ifadeleri bitirir; snake_case ve boşluk kuralları kodunuzu herkesinkine benzetir.

Sırada: yorumlar - R kodunu nasıl açıklama yazarsınız ve R'nin eksik blok yorum söz dizimine ne yapılır.