R Betiği Nasıl Çalıştırılır: Rscript, source() ve RStudio

R Kullanmanın İki Yolu: Konsol ve Betik

R'nin etkileşimli bir konsolu vardır (bir REPL - oku, değerlendir, yazdır, döngüle): bir ifade yazarsınız, R hemen yanıtlar. Terminale R yazmak veya RStudio'nun alt paneline bakmak, her satırın Enter'a bastığınız anda çalıştığı bir > istemi verir. Konsol keşfettiğiniz yerdir - veriyi kurcalayın, bir satırı test edin, sonuca bakın.

Bir R betiği ise .R uzantısıyla kaydedilmiş, R kodu içeren düz bir metin dosyasından ibarettir. Betikler analizin yaşadığı yerdir - herkesin (gelecekteki siz dahil) baştan sona çalıştırıp aynı sonucu alabileceği, tekrarlanabilir bir tarif.

Bir betik hiç de egzotik değildir. İşte eksiksiz bir tanesi - çalıştırın:

# summary.R - a complete R script
temperatures <- c(21.5, 23.1, 19.8, 24.6, 22.3)

avg <- mean(temperatures)
cat("Readings:", length(temperatures), "\n")
cat("Average temperature:", avg, "\n")
cat("Warmest:", max(temperatures), "\n")

Aşağıdaki her şey, böyle bir dosyayı R'ye vermenin farklı yolları hakkındadır.

Rscript: Komut Satırından Dosya Çalıştırma

R, tam da bunun için yapılmış Rscript adlı bir komut satırı aracı kurar. Bir terminalde, dosyanızı içeren klasörde:

Rscript summary.R

R başlar, dosyayı baştan sona çalıştırır, betiğin yazdırdığı her şeyi yazdırır ve çıkar. Bu, otomasyonun yük beygiridir - cron işleri, veri hatları, sunucular, CI - kodun bir insan izlemeden çalıştığı her yer.

Bir davranış herkesi bir kez şaşırtır: konsolda avg gibi çıplak bir ifade yazmak değerini otomatik yazdırır. Rscript altında, bir fonksiyonun veya döngünün içindeki çıplak bir ifade hiçbir şey yazdırmayabilir - bu yüzden betikler ne demek istediklerini açık cat() veya print() çağrılarıyla söyler. Bu alışkanlığı erken edinin.

source(): R İçinden Dosya Çalıştırma

Zaten bir R oturumundasınız ve bir dosya çalıştırmak mı istiyorsunuz? Bunun adı source():

source("summary.R")

Dosyanın her satırı geçerli oturumunuzda çalışır ve betiğin tanımladığı her şey - değişkenler, fonksiyonlar - sonrasında da kalır. Amaç da budur: source(), kendi yardımcı fonksiyonlarınızı etkileşimli bir oturuma yüklemenin yoludur.

Varsayılan olarak source(), açık çıktılar dışında sessiz çalışır. İşini izlemek için her satırı çalıştıkça yankılatın:

source("summary.R", echo = TRUE)

Göreli yola dikkat edin: "summary.R", "geçerli çalışma dizininde" demektir ve orasının neresi olduğu R'yi nasıl başlattığınıza bağlıdır. source() veya read.csv(), hemen orada duran bir dosyayı gizemli biçimde bulamadığında suçlu neredeyse her zaman çalışma dizinidir - bkz. çalışma dizini.

RStudio'da Betik Çalıştırma

RStudio her iki modu iki komutla verir ve bu ayrımı içselleştirmeye değer:

• Run (Ctrl+Enter, macOS'te Cmd+Enter) - geçerli satırı veya vurgulanan seçimi konsolda çalıştırır. Bu keşif vitesidir: bir satır yaz, çalıştır, bak, ayarla.
• Source (Source düğmesi veya Ctrl/Cmd+Shift+S) - tüm dosyayı, tam olarak konsoldaki source() gibi çalıştırır.

Satır satır Run'ın tuzağı, konsol oturumunuzun durum biriktirmesidir - sonradan düzenlediğiniz veya sildiğiniz satırlardan kalan değişkenler hâlâ hayattadır, bu yüzden betik sizde "çalışır" ama başkalarında başarısız olur. Bir betiğin dürüst testi, taze bir oturumda Source'tur (Session → Restart R, sonra Source). Bundan sağ çıkıyorsa tekrarlanabilirdir.

Bir Betiği Çalıştırılabilir Yapmak (macOS / Linux)

Unix benzeri sistemlerde bir R betiğini kendi başına bir komuta dönüştürebilirsiniz. Dosyanın en üstüne bir shebang satırı koyun:

#!/usr/bin/env Rscript
cat("I am a self-running R script\n")

Sonra bir kez çalıştırılabilir olarak işaretleyin ve doğrudan çalıştırın:

chmod +x summary.R
./summary.R

Shebang, kabuğa dosyayı hangi yorumlayıcının çalıştıracağını söyler; env Rscript, o makinenin PATH'inde Rscript nerede yaşıyorsa bulur. Satır # ile başladığından R'nin kendisi onu yorum olarak okur ve yok sayar.

Betiğe Argüman Geçirmek

Gerçek betikler girdi alır - bir dosya adı, bir tarih, bir eşik - betik adından sonra geçirilir:

Rscript report.R sales.csv 2026

Betik içinde commandArgs(trailingOnly = TRUE), argümanlarınızı bir karakter vektörü olarak döndürür (trailingOnly = TRUE, yorumlayıcının kendi iç argümanlarını atar - neredeyse her zaman onu istersiniz):

# report.R
args <- commandArgs(trailingOnly = TRUE)

input_file <- args[1]
year <- as.numeric(args[2])

cat("Reading:", input_file, "\n")
cat("Filtering to year:", year, "\n")

Her şey metin olarak gelir - 2026 değil "2026" - bu yüzden matematik yapmadan önce as.numeric() ile dönüştürün. Ayrıştırma mantığını çalıştırılabilir bir biçimde simüle edebiliriz:

# Pretend these came from the command line
args <- c("sales.csv", "2026")

input_file <- args[1]
year <- as.numeric(args[2])

cat("Reading:", input_file, "\n")
cat("Next year will be:", year + 1, "\n")

Hangisini Kullanmalısınız?

• Veri keşfi, fikir denemek → konsol veya RStudio'da Run.
• Tüm analizinizi yürütmek → RStudio'da Source veya terminalde Rscript.
• Yardımcı fonksiyonlarınızı bir oturuma yüklemek → source("helpers.R").
• Otomasyon, zamanlayıcılar, veri hatları → girdiler için commandArgs() ile Rscript.

Bu dosyaların içine ne yazılacağının söz dizimi sonraki ders - bkz. R söz dizimi.

Buradan Ne Çıkarıyorsunuz

• Konsol keşif içindir; .R betik dosyaları tekrarlanabilir analiz içindir.
• Rscript file.R bir betiği komut satırından çalıştırır; source("file.R") bir oturum içinde çalıştırır (izlemek için echo = TRUE ekleyin).
• RStudio'da Run bir satırı, Source dosyayı çalıştırır - ve taze oturumda Source, gerçek tekrarlanabilirlik testidir.
• #!/usr/bin/env Rscript + chmod +x bir betiği doğrudan çalıştırılabilir yapar; commandArgs(trailingOnly = TRUE) argümanlarını metin olarak okur.

Sırada: R'nin söz dizimi - <- ile atama, fonksiyon çağrıları ve her-şey-bir-vektördür kuralı.