Powtórka — hel ze skał

Hel: gaz pochodzący ze skał

Hel jest drugim pierwiastkiem układu okresowego: każdy atom helu ma 2 protony i 2 elektrony. Jest drugim najlżejszym pierwiastkiem, a we Wszechświecie jest drugim najpowszechniej występującym pierwiastkiem, po wodorze. Na Ziemi jest jednak rzadki i prawie cały pochodzi z wnętrza skał.

Skały zawierają niewielkie ilości uranu i toru. Ich jądra są niestabilne i rozpadają się, emitując cząstki α. Cząstka α to jądro helu: 2 protony i 2 neutrony, bez elektronów. Uwięziona w skale każda cząstka α wkrótce przyłącza dwa elektrony i staje się atomem helu. Przez miliony lat hel przesącza się przez skały i gromadzi pod ziemią, często razem z gazem ziemnym, skąd go pozyskujemy.

Dwa izotopy helu: jedna pełna powłoka z 2 elektronami

Hel nie reaguje z niczym: jego dwa elektrony wypełniają jedyną powłokę. Napełnia się nim balony imprezowe i meteorologiczne, a ciekły hel, zimniejszy niż jakakolwiek inna ciecz, chłodzi magnesy szpitalnych skanerów MRI.

Tor-232, jedno ze źródeł helu na Ziemi, rozpada się, emitując jedną cząstkę α:

$${}^{232}_{90}\mathrm{Th} \to \mathrm{X} + {}^{4}_{2}\mathrm{He}$$

Zbuduj neutralny atom X.