Bağımlılık Enjeksiyonu

Coddy'nin PHP Journey'sinin Nesne Yönelimli Programlama bölümünün bir parçası. Ders 57 / 91.

Önceki derste, bileşimin bir Car nesnesinin bir Engine nesnesi içermesine nasıl olanak tanıdığını gördün. Ancak sınıfın içinde bağımlılıklar oluşturmakla ilgili bir sorun vardır; bu, kodu katı ve test edilmesi zor hâle getirir. Bağımlılık Enjeksiyonu, bağımlılıkları içeride oluşturmak yerine dışarıdan geçirerek bu sorunu çözer.

Bu iki yaklaşımı karşılaştırın:

<?php
// DI olmadan - bağımlılık içeride oluşturuluyor
class Car {
    private Engine $engine;
    
    public function __construct() {
        $this->engine = new Engine(); // Sıkı bağlı
    }
}

// DI ile - bağımlılık dışarıdan geçiriliyor
class Car {
    public function __construct(private Engine $engine) {}
}

$engine = new Engine();
$car = new Car($engine); // Dışarıdan enjekte edildi

İkinci yaklaşım bağımlılık enjeksiyonudur. Car kendi motorunu oluşturmaz - bir motor alır. Bu basit değişikliğin güçlü faydaları vardır: farklı motor türleri geçirebilir, test için uygulamaları değiştirebilir ve sınıf daha esnek hâle gelir.

Daha da fazla esneklik için somut sınıflar yerine arayüzleri enjekte edin:

<?php
interface EngineInterface {
    public function start(): string;
}

class Car {
    public function __construct(private EngineInterface $engine) {}
    
    public function start(): string {
        return $this->engine->start();
    }
}

Artık Car, EngineInterface uygulayan herhangi bir class ile çalışır — benzinli bir motor, elektrikli motor veya test için bir mock. Bu gevşek bağlılık, bağımlılık enjeksiyonunun sürdürülebilir ve test edilebilir PHP uygulamaları yazmak için neden temel olduğunu açıklar.

Görev

Kolay

Bağımlılık enjeksiyonunun gücünü gösteren bir bildirim sistemi oluşturalım. Mesajların nasıl gönderileceğini sabit kodlamak yerine, teslim yönteminin kolayca değiştirilebildiği esnek bir sistem oluşturacaksın.

Kodunu dört dosyaya ayıracaksın:

MessageSenderInterface.php: MessageSenderInterface adlı, tek bir send(string $recipient, string $message): string yöntemine sahip bir arayüz tanımla. Bu arayüz, herhangi bir mesaj göndericisinin uyması gereken sözleşmeyi belirler.
EmailSender.php: MessageSenderInterface arayüzünü uygulayan bir EmailSender sınıfı oluştur. Arayüz dosyasını dahil et. send() yöntemi "Email to [recipient]: [message]" döndürmelidir.
NotificationService.php: Bağımlılığını oluşturucu aracılığıyla alan bir NotificationService sınıfı oluştur. Arayüz dosyasını dahil et. Sınıf şunları yapmalıdır:
- Oluşturucu terfisini kullanarak oluşturucusunda bir MessageSenderInterface kabul et
- Enjekte edilen göndericiye yönlendirme yapan ve sonucunu döndüren notify(string $recipient, string $message) yöntemine sahip ol
NotificationService sınıfının somut bir sınıfa değil, arayüze bağlı olduğuna dikkat et. Bu, hizmeti değiştirmeden arayüzü uygulayan herhangi bir göndericiyi enjekte edebileceğin anlamına gelir.
main.php: EmailSender ve NotificationService dosyalarını dahil et. İki girdi alacaksın: bir alıcı ve bir mesaj. Bir EmailSender oluştur, bunu bir NotificationService içine enjekte et, ardından notify() yöntemini çağır ve sonucu yazdır.

Bu desen, NotificationService sınıfını esnek tutar. E-posta, SMS veya henüz oluşturmadığın başka bir şey olması fark etmeksizin, enjekte ettiğin herhangi bir göndericiyle çalışır. Hizmet kendi bağımlılıklarını oluşturmaz; bunları dışarıdan alır.

Kendin dene

<?php
require_once 'EmailSender.php';
require_once 'NotificationService.php';

// Girdiyi oku
$recipient = trim(fgets(STDIN));
$message = trim(fgets(STDIN));

// TODO: Bir EmailSender örneği oluştur
// TODO: Bunu bir NotificationService'e enjekte et
// TODO: notify() metodunu çağır ve sonucu yazdır

?>